تبليغاتX
سرنوشت

سرنوشت

کاش میشد سرنوشت را از سرنوشت

میرم از شهر تو با یه کوله بار  از خاطره

دل من مونده پیشت گرچه پاهام مسافره

می گذره همراه جاده یاد تو از تو خیالم

توی راه دریغ از ابری که بباره واسه حالم

توی هر گوشه این شهر دارم از عشق تو یادی

می سوزونه منو یاد دلی که به تو ندادم

راه میوفتم بی هدف مقصد راهو نمی دونم

کاش می شد آروم بگیرم ولی افسوس نمی تونم

نه یه قاصدک تو جاده که بشه همسفر من

من یه قصه ام که جدایی شده فصل آخر من

توی هر گوشه این شهر دارم از عشق تو یادی

می سوزونه منو یاد دلی که به تو ندادم...

                                                      سیاوش قمیشی

البته  با یه تغییر کوچولو

نوشته شده در شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 17:18 توسط اسماعیل| |